Зүрх цохилно, Би исгэрнэ
Таны сэтгэлд...

....Дахин харамсах зүйлгүйгээр

бичсэн: ulaankaa, 2017-4-24, 10:43
download
     Алдааныхаа ард бусадтай хамт гарахыг биш, алдааныхаа бурууг ганцаараа ухааран, алдаандаа ганцаараа тарчлан зовохыг амьдрал гэнэ. Бас...алдаанаасаа ямар нэгэн зүйл мэдэрч,  тэр мэдрэмжиндээ соронз мэт татагдахыг, мартаж чадахгүй үгүйлэхийг амьдрал гэнэ. Бусдын үгэнд ташуурдуулж гэмээсээ уучлалт эрэхийг биш харин өөрөө  өөрийгөө уучилж чадахгүй гутарч, зүрх сэтгэл дотроо урагдахыг амьдрал гэнэ. Би амьдарч байна, би мэдэрч байна, би таньж мэдэж байна, би алдаанаасаа цэнэглэгдэж байна...дахин харамсах зүйлгүйгээр....,

...

Энгэрт нь шигдэхсэн...Аавынхаа

бичсэн: ulaankaa, 2017-1-19, 06:12
020      
     
Өнөөдөр аавыгаа саналаа. Заримдаа хэт их баярласан, эсвэл сайн сайхан зүйл болсон үед аав минь амьд, дэргэд минь байгаад намайг харсан бол гэж санаж самсаа шархиран үгүйлдэг бол заримдаа хүнд хэцүү зүйл тохиолдох үед аав минь дэргэд байгаасай, туслаасай, зүг чигийг минь зөв зааж өгөөсэй, гомдлоо нимгэлж эрхлэх юмсан гэж харуусан уйлдаг. 
     Ай сайхан аав минь дээ...дутуу амьдарсан он жилүүддээ харуусан дээд тэнгэрт гуниглан суугаа болов уу. Аль эсвэл туулж өнгөрүүлсэн 50-хан жил нь түмэнд алдартай хэвээрээ өдийг хүртэл хүндлэгдэн явааг хараад "Би ганц олдох амьдралынхаа цөөхөн жилү...

Би айдаггүй

бичсэн: ulaankaa, 2016-10-22, 07:02
 1

Сонин юм шүү. Өөрийгөө их л эмзэг гэдэгт итгэдэг байв. Харин гэтэл...Би өөрчлөгдөж. Цөхрөл гэдэг зүйлтэй болж л өгвөл хундага туулгаад согтоод найзлаад сууж байдаг бол одоо тэр талаар бодохоо ч байж. Найзууддаа туниж, уулзахгүй удсанд нь гомдоллож, үгээ хэлсэнгүйд нь ганцаардаж суудаг байсан бол одоо тоохоо байж. Жам ёсных л юм шиг.  Өнгө мөнгөөр хэмжигдэх цаг хугацааны дүн ч юм шиг.
Бусдын төлөө амьдарч байгаа юм шиг , бусадгүй л бол өөр гараг дээр ганцаараа хаягдсан юм шиг галзуурах дөхдөг байсан зангаа цаг хугацааны, амьдралын хэрчлээнд туучаад орхиж.

     Өнөөдрийнхөө хоосон сэтгэлийг, хо...

Уйтгарт үдшээр

бичсэн: ulaankaa, 2016-8-16, 10:12
14037349_1210724728958541_329781757_o

Уйтгарт үдшийн мэнд хүргэе. Тэнгэрт наргүй сэтгэлд ханьгүй нам гүм  үдшээр,,. Хэний ч хөлийн чимээгүй, юуны ч хүлээлтийн мөргүй. Цонхон дээрх цэцэгс минь ургах, эсвэл үхэх чимээ нь сонсогдохоор тийм нам гүм. Комьпютерийн гараа тачигнуулах тэр мөч хүртэл үггүй хоосон.
Өдрөөр дайны талбар шиг ажил дээрээ, үдшээр эгээтэй л оршуулгын газар мэт гэртээ бүгэх нь нэгэн ёс мэт. 
Гадаа борооны чимээ  нэмж түрэв. Орох бүртээ сэтгэлээс минь юуг ч юм арилгаж, бас юуг ч юм гуниг болгон авч ирнэ. Хэт баярлах хийгээд хэт гуниглахын хооронд юу байнам бэ. Зөвхөн залуу нас уу, эсвэл хэнд ч хэлдэггүй зорилго маань...

Инээх шалтаг ихтэй

бичсэн: ulaankaa, 2016-7-4, 12:36
1467604822  
  Амьдрал сайхан, инээх шалтаг ихтэй, уйлж баярлах шалтаг бас ихтэй. Цэв цэнхэр тэнгэр, Цав цагаан үүл, нов ногоон мод.

Заримдаа аянга шиг аашиндаа цохиулж навс унана, харин заримдаа солонго шиг залуу насандаа хөөрч хөвнө.  Дурлах гэж яарна, дурласан хойноо гуниглах гэж цаг гаргана. Цав цагаан сарны цаана ув улаан нар мандах гээд зэхэж буйг санаад эргээд сэтгэлээ эдгээнэ. Мартаж байхад дурлал эргээд ирнэ, маргааш гэж боломж олгохгүйгээр дурлаагүй байсан тэр өнгөрсөнд нь үлдээнэ.

Харин хайрлахаас айна, айдсаа хамгийн их хүснэ. Хүсэл биелчихвэл эцсийн зогсоол мэт санагдана. Хүүхэд шиг мөрөөдө...

Миний ертөмц

бичсэн: ulaankaa, 2016-6-18, 11:13
13472418_1170285133002501_1310315072_n 
     
     Сургуульд орж уншиж сурч, байгалийн шинжлэлийн хичээл үзэх хүртэлээ манай сумын "Нарийны гол"-ын ус урссаар байгаад тэнгэрийн хаяанд тулаад эргээд бороо болж ордог, газарыг ухаад байхаар тэнгэр гараад ирнэ. Тэгээд л тэнгэрт хүрч болно, бас сумын төвийн урд талын өндөр улаан уулны цаана л нар, солонго хоёр орчихоод нэг нь шөнө дууссаны дараа, нөгөөх нь бороо орсны дараа гарч ирдэг гэж бодож итгэж явав. Гэтэл оддоо юунд итгэхээ больсон байна. өөрөө ч анзаараагүй....

     Яацарчихсан ч тархитай амьтан гэхээрээ тийм юм төсөөлөөд явдаг байсын

...

Зүрх цохилох боловч зогссон байна

бичсэн: ulaankaa, 2016-1-11, 09:34

1452584701 

     Нэгэн сонин бодол орж ирэв. Хүний амьдрал ерөөсөө л атга атгахан махны үйл ажиллагаагаар эргэлддэг. 
     Толгой тэр чигээрээ оюун ухаан биш. Толгой дотор тархи гэдэг атгахан мах бий. Тэр л ямар хэмжээтэй, ямар цар хүрээ бүтэцтэй байгаагаас шалтгаалан үйл явдал өрнөж учиг зангилаа гардаг.

     Харин тархинаас доохно зүрх гэдэг бас нэг атга мах бий. Тэр мах амьд биеийн голомт хийгээд тархины зарим нэг үйлдлийг зөөллөж магадгүй заримдаа бүр хурцалдаг байх. 
     Зүрхнээс л ганцхан хайр ундарч зүрх гэдэг мах л хайрыг бий болгодог гэдэгтэй би санал нийлэхгүй . 

     Харин биеэр нэг тархсан хамг...

ХОНГОР МИНЬ

бичсэн: ulaankaa, 2015-10-1, 05:42
 


ХОНГОР МИНЬ
     ХАВАР БИДНЭЭС ЯВСАН Ч НАМАР ИРЛЭЭ. ХОЁРХОН ХҮН Л ХОРВООД АМЬДАРДАГ МЭТ ТИЙМ МЭДРЭМЖИЙГ ЧИ Л НАДАД БИ Л ЧАМД ӨГСӨН. 

ХОНГОР МИНЬ 
     НАМАР БИДНЭЭС УДАХГҮЙ ЯВНА. ЧИНИЙ УРУУЛ ШИГ, БАС МИНИЙ УРУУЛ ШИГ ТИЙМ ХАЛУУХАН ЗУН ИРТЭЛ ЧИ МИНЬ БИТГИЙ ГАНЦААРДААРАЙ. 

СЭТГЭЛ МИНЬ НАВЧ ШИГ ХИЙСЭЭГҮЙ, ЗҮРХ МИНЬ НАМАР ШИГ ШАРЛААГҮЙ УЛААХАН, ЧИНИЙХЭЭ ТӨЛӨӨ ЯАХААС Ч БУЦХААРГҮЙ ТИЙМ ХАЛУУНААРАА ЦОХИЛОЖ БАЙГАА. 

ХОНГОР МИНЬ 
     ӨНГӨРСӨН ЗУН ШИГ БИД БИЕ БИЕНЭЭСЭЭ ЯВСАН  Ч ЭНЭ НАМАР ШИГ ИРГЭЖ ХЭН ХЭНДЭЭ ИРЭЭГҮЙ. 

ХОНГОР МИНЬ
     НАМАР ДАХИАД ИРНЭ. ХЭЗЭЭ НЭГ ӨДӨР, ХЭЗЭЭ НЭГ ЦАГТ, ХЭЗЭЭ НЭГ НАМРААР БИ ЧАМ...

Намайг таниад өгөөч

бичсэн: ulaankaa, 2015-9-29, 02:22
11959995_968348586570791_3221381446657389995_n 

     Танихгүй байна би. Яг аль нь өөрийгөө гэдгийг. Энэ гунигтай цэнхэр нүдэт үү? Аль эсвэл тэр хүслээ хурцалсан гялаан нүдэт үү?
     Өчигдөр гудамжинд ганцаараа бүжиглэж, намрын мод навчсаа гөвдөг шиг гуниг ганцаардлаа ганц орой юу ч үгүй хийсгэж орхисон тэр хэн байсан юм бол. 
     Зөндөө удаан урууландаа шингээж байсан үгээ хэлэхийг хүссэндээ чулуун байшингийн, манант хаалганы үүдэнд хөл нүцгэн гэтэж очоод....уруулаа таг хазаад өлмий дээрээ гүйсээр буцаж одсон долоодугаар сарын тэр эмзэгхэн цэцэг хэн байсан юм бол

     Насаа хуруу дарааллан тоолон, дахиад л өнөөх бараан дурсамжуудыг  хадгалс...

Намайг хайрлаач

бичсэн: ulaankaa, 2015-9-21, 06:48
1442889822      
Намайг хайрлаач намар минь...ЧИН сэтгэлээсээ...урьхан хонгор салхиараа үсийг минь зөөлөн илбэж, инээмсэглэлийг минь урсгачих вий гэж хичээсэндээ зөөлхөн намуухан шиврээ бороо болон надтай болзооч. 
     Шарлан, сүүлчийхээ дууг дотогшоогоо шингээн модноосоо тасарч буй навчсыг намайг гэж бодоод хуйсганаж бүү шидлээрэй намар минь...
Хайрлаач намайг. Өвөл болж өнгөрөөд зун ирээд, дахиад намар  болтол үргэлж хайрлаач. Ганцааранг минь битгий үлдээгээч. Гараас минь хөтлөөд хэнд ч хэлээгүй, хэзээ ч амнаас чинь дахиж гарахгүй ганцхан...ганцхан л үгээ шивнээч. Тэгээд өөрөөс чинь явахгүй болтол зүрх ...
idiomatic-dormant