Дүүнгэртээд л...
Дүүнгэртээд л...
Дүүрэн дарстай хундага шиг сэтгэл цалгилаад.
Хамаагүй гэж бодоод жаахан мансуурлаа.
Харгилж буй ус мэт үерлэлээ.
Харалган юм би...хагархай хундага хөлийн минь улыг заналтай эсгэв.
Энэ амьдрал заримдаа дүүрэн хундага шиг, итгээд өөрт нь ууссаны дараа үйрсэн бас үгүй хоосон шил мэт...
Дүүнгэртээд л дүлий цагаан сар шиг сэтгэл минь цавцайн хөлдөөд...
Дүүрэн дарстай хундага шиг сэтгэл цалгилаад.
Хамаагүй гэж бодоод жаахан мансуурлаа.
Харгилж буй ус мэт үерлэлээ.
Харалган юм би...хагархай хундага хөлийн минь улыг заналтай эсгэв.
Энэ амьдрал заримдаа дүүрэн хундага шиг, итгээд өөрт нь ууссаны дараа үйрсэн бас үгүй хоосон шил мэт...
Дүүнгэртээд л дүлий цагаан сар шиг сэтгэл минь цавцайн хөлдөөд...
Бичсэн: ulaankaa | цаг: 22:25 |
Өр зүрхэндээ өргөх өөрийн бодол
Холбоос | email -ээр явуулах | Сэтгэгдэл(0) | Сэтгэгдэл бичих
Холбоос | email -ээр явуулах | Сэтгэгдэл(0) | Сэтгэгдэл бичих
Сэтгэгдэл:
Сэтгэгдэл бичих
