Жигтэйхэн их жиндсэндээ
Үүдээ хаалаа
Жийргэвч хэдрэг нөмрөөд
Элгээ тэврээд суулаа
...нэмэр алга
Жижигхээн зүрх харин
Цээжний гүнээс
“Мөсөн сэтгэлийн чинь гүнд
Жиндэж хөлдөж гүйцлээ
Мөрөн дээрх хэдрэгээ хаяад
Зүрх сэтгэлрүүгээ өндий” гэж шивнэлээ
Чиний араас уйлж суухад
Хамтдаа урсах гэж бороо ороогүй
Чамайг санаад ганцаардаж суухад ч
Хань болох гэж бороо ороогүй
Хуйсганах салхинд алгадуулан
Хүнд алхаагаа чихаруулан алхахад ч
Чийглэж зөөлрүүлэх гэж бороо ерөөсөө ороогүй
Харин одоо
Чиний явсан мөрийг баллах гэж
Бороо орж байна
Чиний хэлсэн үгийн сэтгэлээс минь угаах гэж
Бороо орж байна
Чамтай болзсон өдрүүдийг
Сүүлийн удаа сануулах гэж
Бороо орж байна
Чиний сэтгэл яг энэ цас бас бороо шиг
Цагаан бас хар байсан
Чиний инээд
Чийг ханхалуулсан энэ өдөр шиг
Ялдамхан бас дурламаар байсан
Чиний үлдээсэн сэтгэл харин
Энэ цас бас бороо шиг
Маргааш гэхэд л а...
Нортол асгарсан бороо
Нойтон цасанд хувирна
Ертөнцөөс ангид хүн сэтгэлийн
Ердөө л нэгэн нуугдмал санаа
Цас орно
Бороо асгарна
Цас бороо орно
Цахир цагаан өдөр
Дээвэр болж хурсан үүл
Дээвэргүй дэлхийн
Хилэнцийг арилгах гэж
Дээрээс бороо цасаа урсгана
Бороо асгарна
Цас орно
Бороо цас холилдоно
Бараан саарал өдөр
Түм буман асуулт
Тэнгэрийн оддоос их
Толгой өвдмөөр асуултууд
Өөрөө би хариулт
Өмнө чинь зогсож байна
Ганцхан надаас л битгий асуу
Гараараа тархийг минь ч бүү цоол
Бичлэг