Баярлав
чийг үнэртээд л шувуу жиргээд с...
Ертөнц оршихуйн гайхамшгийг мэдрэх бүрт
Би өөрийгөө мартсан байдаг
Ер бусын гэгээг амьдралаас олж харахдаа
Би өөрийгөө гээсэн байдаг
Тэгэхээр би хүн биш
Тийм нэг өргөстэй сарнай
Нар гарч байна
Илч гэрэл нь халуухан бас дулаахан
Гэхдээ
Ганцаараа болхоор хайлчих гээд байх юм
Хамт алхаач надтай
Хамтдаа илч гэрлээ хуваалцая
Үдэш болж байна
Өнгө гэгээ солигдоод уярмаар
Гэхдээ
Ганцаараа болхоор жиндэх гээд байх юм
Хамт алхаач надтай
Хамтдаа жихүүн жаврыг үргээе
Сар гарч байна
Саруулхан туяа татаад үзэсгэлэнтэй
Гэхдээ
Ганцаараа болхоор сүүдрээсээ цочоод байх юм
Хамт алхаач надтай
Хамтдаа сарны гэрлээр наадая
Өглөө болж байна
Шувуу жиргээд инээмээр
Гэхдээ
Ганцаараа болхоор шувуудад атаархах юм
Хамт алхаач надтай
Хамтдаа маргаашийн тухай ярилцая
Сумын сургуулийн ширээнээс их сургуулийн эрдмийн ширээнд суухаар алс хязгаар баруун Алтайгаас их хотын зүг анх тэмүүлсэн тэр цаг үеээс хойш аль хэдийн арван гурван хаврыг үзэв. Орчлонгийн нэг хэсэгтэй, оюун бодлын нээгдэх хаалгатай танилцуулхаар гарыг минь хөтлөн авч ирсэн тэр хүн бол миний эгч. Сургуульд бүртгүүлэх, оюутны байранд орох гээд л буйдхан сумын амьдралаас хотын түчигнээнт амьдралд зохицох гээд л хүний амьдралын түмэн эргүүлгэнд миний өмнөөс гүйж орсон тэр хүн бас л миний эгч. Ингэхдээ тэр зөвхөн эгч биш ээж аав ах нарын үүргийг давхар гүйцэтгэн намайг хөтөлж байж дээ.
Эрдэмд яаж...
Хорвоо ертөнц тэр чигээрээ хуурамч санагдаж байхад тэр яаж ганцаараа тэсч үлдэх юм бэ. Үгүйрхээс ч аргагүй. Түүний үнэнч хандсан бүх зүйл нь хуурамч бас дэндүү хатуу. Хэрвээ тэр нар байсан бол аль эрт дэлбэрсэн байх байсан биз.
Цээж нь дотроо урагдан чарлана. Нулимсаа ч урсгаж чадахгүйгээр тийм ихээр бачууран гомдоно. Юу ч үгүй үнс салхи болон хийсмээр. Юунд ч дахин итгэж чадахгүйгээр зүрх нь аажим аажмаар чулуужсаар. Тэр чулуугаа даахгүй сүүлдээ харанхуйн гүнрүү живэх вий гэдгээсээ айхаа ч байжээ. Айдсандаа болж галзуурсан бол сэтгэл өвдөхийг мэдрэхгүйгээр дураараа хашгирах байсан биз. Уйла...